| 释义 |
flail | BrE fleɪl, AmE fleɪl | A. transitive verb ① (wave, swing) 拼命挥动 pīnmìng huīdòng ‹arms, hands›; 乱踢 luàn tī ‹legs›② (beat, flog) 猛打 měng dǎ B. intransitive verb 胡乱摆动 húluàn bǎidòng ▸ to flail about or around; «person» 动来动去 «arms, legs» 胡乱摆动 húluàn bǎidòng C. noun 连枷 liánjiā [旧时长柄脱粒农具] |