| 释义 |
puncture | BrE ˈpʌŋ(k)tʃə, AmE ˈpəŋk(t)ʃər | A. noun (in tyre, airbed) 刺孔 cì kǒng ; (in lung) 穿孔 chuānkǒng B. transitive verb ① (perforate) 刺破 cìpò ‹tyre, eardrum›▸ one of his ribs had punctured a lung 他的一根肋骨在肺上穿了个洞 ② figurative (deflate) 挫伤 cuòshāng ‹ego›C. intransitive verb «tyre, airbed» 被刺破 bèi cìpò |