primacy | BrE ˈprʌɪməsi, AmE ˈpraɪməsi | noun uncountable ① (pre-eminence) 卓越 zhuóyuè ; (primary role) 第一位 dì-yī wèi ▸ to have primacy 居首位 ② Religion (office) 总主教职位 zǒngzhǔjiào zhíwèi ; (period of office) 总主教任期 zǒngzhǔjiào rènqī ; (authority) 总主教的权力 zǒngzhǔjiào de quánlì |