| 释义 |
unaccompanied | BrE ʌnəˈkʌmpənɪd, AmE ˌənəˈkəmp(ə)nid | adjective ① (unescorted) 无陪伴的 wúpéibàn de ‹person, child›; 独自的 dúzì de ‹tour›; 非随身携带的 fēi suíshēn xiédài de ‹luggage›② Music 无伴奏的 wúbànzòu de ‹singer, singing, violin›▸ to sing the piece unaccompanied 清唱那首歌 |